سلام دوستای مهربونم شرمنده من یه مدت   نبودم و وقتی اومدم با کُلی پی ام روبرو شدم راستشو بخواین هم خوشحال شدم هم ناراحت،خوشحال شدم به خاطر اینکه توی این مدتی که نبودم کسی منو رها نکرد و ناراحت شدم به خاطر اینکه نتونستم جواب پی ام هارو بدم،به هر حال الان اومدم که جبران کنم،راستی امشب خیلی دلم گرفته ست و احساسمو توی سروده خودم واسه دوستای گلم می زارم، این شعر رو با تمام وجود به عشقم تقدیم می کنم.                                   

من اگه خاک کویرم،یا که تو دستات اسیرم                                          

می دونم که دور یا نزدیک بدون عشقت می میرم                                     

تو اگه پُر از سخاوت تو لبات راز صداقت                                           

می مونی تو قلب تارم تا همیشه تا قیامت                                            

من اگه راهی که می رم اگه تیره گشته روزم                                        

ولی بهتره بدونی که دوست دارم هنوزم                                            

تو اگه راز معما،تا ابد باشی تو این جا

می دونم یارم نمی شی،دیگه تو هیچ جای دنیا               

من اگه پرنده هستم،اگه از عشق تو مستم 

از تو من یه بُت می سازم،تا ابد بُت می پرستم                                    

تو اگه یه روز روشن،اگه دستات مثه گلشن                                      

اگه تو باشی همیشه،لحظه هام طلایی می شه                                     

من اگه یه بوته خارم،اگه بی تو ابر زارم                                       

اگه تو نباشی این جا،همه چیزو کم میارم                                        

تو اگه دلت یه مهتاب،اگه چشمات مثه آفتاب                                      

توی شبهای سیاهم توهمیشه مثل مهتاب                                          

من اگه تارم و تنها،اگه قلبم بی تو   رسوا                                        

تو،تو قلبم همیشه هستی تا ابد تا ته  دنیا                                          

من شدم یار تو حالا،پَر داریم می ریم تا بالا 

تا جایی که دست هیچ کس نرسه به بال ماها

دستای سرد من این بار،می مونه آخ دیگه بی یار

من تو این شبهای غمگین نمی مونم دیگه بی یار...